FORMY PRZYSTOSOWANIA

Jeżeli zestawić te formy przystosowania z charakterem dysfunkcji dziecka, można uznać, że każda z nich przystosowała się do życiowego pro­blemu optymalnie. Być może nawet postrzeganie przez badane matki problemów społecznych zostało ukształtowane przez doświadczenie z wychowywaniem dziecka niepełnosprawnego: matka z I rodziny dostrzega wiele problemów i koncentruje się na brakach, ponieważ dostosowała się do sytuacji przez działalność społeczną, podczas któ­rej miała styczność z wieloma problemami podobnych rodzin. Matka z II rodziny z konieczności koncentruje się na dysfunkcji swego dziecka i jako problemy widzi głównie te, które wynikają bezpo­średnio z dysfunkcji, matka III zaś wszystkie problemy, które doty­kają ją bezpośrednio, rozwiązuje sama, „na luzie”, więc jako nie roz­wiązane dostrzega te problemy, które są dla niej odległe i nie dotyczą jej bezpośrednio.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych informacji dotyczących zachowań i postępowania dzieci. Mam nadzieję, że artykuły jakie tutaj zamieszczam przypadną Ci do gustu. Zapraszam do czytania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)